2 Şubat 2014 Pazar

Nepal'e merhaba

21-24 Ocak Delhi'de Myammar vize başvurusu;
Yağmurlu, soğuk Delhi günleri... Vize işlemleri bizi başta biraz germiş olsa da (para tranfer sorunu, ajans önce bizden bahsetmeyin dedi, gereksiz bir uçak rezervasyonu işine girdik falan...) sonunda halloldu :)

25-26 Ocak Delhi-Nepal batı sınırından giriş;
Sınır evlere şenlik, böyle sınırdan geçtik mi, geçmedik mi belli değil, etrafa bakınıyoruz, nereye gideceğiz diye :) Evin bir odası gibi, bir masa, bir iki sandalye, koca koca defterler... Yılllar yıllar öncesi gibi etraf !

27-28 Ocak Lumbini;
Burası Budizm'in kurucusu Siddhartha Gautama'nın doğum yeri , bu nedenle budistler için çok özel. Belli bir alan korunaklı hale getirilmiş, bir çok ülkenin Budist tapınağı var aynı bölgede. 

Farklı ülkelerin tapınaklarını karşılaştırmak adına birarada görmek güzel bir deneyim oldu...

Çin Budist Tapınağı

Kore Budist Tapınağı

Alman Budist Tapınağı

World Peace Pagoda (Japon bir mimar tarafından tasarlanmış)

29-31 Ocak-2 Şubat Pokhara;

Valla burada ne yaptık, genel olarak takıldık, doğanın tadını çıkarttık diyebilirim, ha bir de midemiz bayram etti :)

Pokhara göl kenarında, dağ manzaraları bir yerleşim. Merkez kısmında birşey yokmuş, biz de bol otelli, bol restoranlı ve alışveriş dükkanlı göl kısmında konakladık. 

Yolda haberleştiğimiz ama bir türlü yakalayamadığımız Çağlar(motoraman.org)'ın yönlendirmesi ile yazın Ölüdeniz'de, kışın Pokhara'da uçan Paragliding pilotu Türklerle tanıştık, uzun zamandır Türkçe muhabbete hasret kalmıştık :) Bir de söylemeden geçmek olmaz, bu muhabbete Merhaba Turkish Restoran Coşkun abinin yemekleri eşlik etti, mercimek çorbası, patlıcan kebabı, yoğurtlu kızartma, börek, offf... Çoşkun abinin hikaye enterasan, kendisi Nepalli aslında, uzun süre Almanya'da yaşamış, orada da bir Türk restoranında çalışarak Türk mutfağını öğrenmiş, adı da çok sevdiği ama vefat eden bir Türk arkadaşının anısına kendinde yaşatıyor. Midemiz şenlik etti, sağolasın Coşkun abi ve tanışmamıza vesile olan Çağlar !

Göl sefası...

Bizim yeni dostlar da işin içinde buradan uçmadan gitmek olmaz. Paragliding, müthiş bir şeymiş, ilk ayaklar kesinlince ki heyecan tarif edilemez ! Pilotum Nepal'liydi, helikopter inişi yaptık havada bir süre, böyle döne döne aşağıya inmece, küçüklüğümden beri araba tuttuğu için, sağolasın burada da kafam ve midem bana pek rahat vermedi, daha farklı akrobatik hareketler deneyemedik. Ama bir ara benim kullanmama izin verdi, kendi kontrolümde sağa sola döndüm, durdum, ama duruşlar da farklı bir mide coşkusu yarattığından kendimi pilota emanet edip altımdaki göl ve karşımda uzanan dağların keyfini çıkardım. Akşam öğrendim ki bu helikopter inişini yapabilen sadece 2 pilot varmış, şanslı mıyım ? Yoksa birilerinin şansına mı engel oldum, en akrobasifobik insana denk gelmiş ! Bu araba tutması olayının migrenle de alakası var zaten, ne yapalım ? Genlerimizi sevelim :)


Uçuyoruuuum...




3 yorum:

  1. Bravo,hep hayalimde duran birseydi

    YanıtlaSil
  2. Aman allahımmmm Demet gerçek bir delisinnn :)))))... Canım umuyorum herşey beklentinizden dahada iyidir, sizi çok özledik bundan emin olun... bir yandan da hayallerinizi herçekleştiriyor olmanıza çok seviniyoruz ve sizi sabırsızlıkla bekliyoruz çok çok öpüyorum ikinizide sevgiler...

    YanıtlaSil